De nieuwe kleren van de keizer: Wat het sprookje ons leert over influencers of politieke leiders

Er was eens een keizer die verzot was op mooie kleren. Op een dag kwamen twee vreemdelingen naar zijn paleis en beweerden dat ze een unieke stof konden weven. Deze stof had een bijzondere eigenschap: alleen mensen die hun werk goed deden en niet dom waren, konden de stof zien.

De ijdele keizer wilde deze stof graag hebben en gaf de vreemdelingen de opdracht om een gewaad voor hem te maken. Hij gaf hen goud en zijde om in de stof te verwerken. De oplichters stopten het goud en de zijde echter in hun eigen zakken en deden alsof ze ijverig werkten op hun weefstoelen.

Na enige tijd werd de keizer nieuwsgierig naar de vorderingen, maar hij durfde zelf niet te gaan kijken. Hij was bang dat hij de stof misschien niet zou zien en dan als dom zou worden beschouwd. Daarom stuurde hij een oude, eerlijke minister om een kijkje te nemen.

De minister zag tot zijn schrik alleen maar lege weefstoelen, maar hij durfde niets te zeggen. De oplichters beschreven de stof in de meest prachtige details, en de minister, bang om dom te lijken, knikte instemmend en vertelde de keizer dat de stof werkelijk schitterend was.

De oplichters vroegen om nog meer goud en zijde, en de keizer gaf het hen. Later stuurde hij nog een andere ambtenaar om te kijken. Ook deze ambtenaar zag niets, maar uit angst om als dom gezien te worden, prees hij de stof net zoals de minister had gedaan.

Tenslotte besloot de keizer zelf een kijkje te nemen, vergezeld door zijn hofhouding. Toen hij de weefstoelen zag, schrok hij. Er was niets! Maar omdat iedereen om hem heen de stof bewonderde, deed hij alsof hij het ook zag. Hij prees de wevers om hun buitengewone werk.

Besloten werd om een gewaad van deze prachtige stof te maken voor een grote processie. De oplichters vroegen de keizer zich uit te kleden en hielpen hem zijn "nieuwe" gewaad aan te trekken. De hovelingen prezen de keizer en de kleren en hij trok met trots door de stad.

De mensen in de stad hadden gehoord van de bijzondere stof en wilden niet toegeven dat ze niets zagen. Dus bewonderden ze luidkeels de nieuwe kleren van de keizer.

Maar opeens riep een klein kind: "Maar de keizer heeft helemaal geen kleren aan!"

Langzaam begonnen de mensen dit tegen elkaar te fluisteren, totdat uiteindelijk iedereen het hardop zei. De keizer besefte dat ze gelijk hadden. Maar trots als hij was, liep hij stijf door, alsof er niets aan de hand was.

Moraal van het verhaal

Dit verhaal laat zien hoe leiders die omringd worden door ja-knikkers en vleiers de realiteit kunnen verliezen. Het benadrukt het gevaar van leiders die zich laten leiden door ego en schijn, in plaats van door eerlijkheid en kritisch denken. Goede leiders staan open voor kritiek en durven de waarheid onder ogen te zien, in plaats van zich te verschuilen achter illusies.

Vragen op de discussie plaat:

  1. Groepsdruk: Waarom durfde niemand te zeggen dat de keizer geen kleren aanhad? Gebeurt dit in de echte wereld ook?
  2. Onafhankelijk denken: Wat zou jij hebben gedaan als je in het publiek stond? Meegaan met de massa of de waarheid zeggen?
  3. Manipulatie en misleiding: Hoe slagen de oplichters erin de keizer en zijn volk te laten geloven in iets dat niet bestaat, en waarom gaat bijna
    niemand hiertegen in?
  4. Propaganda: Hoe kan iets dat vaak herhaald wordt en veel wordt gedeeld, ervoor zorgen dat mensen het geloven, zelfs als het niet waar is?
  5. Populisme en perceptie: Waarom blijven sommige mensen influencers, YouTubers of politieke leiders steunen, zelfs als er duidelijke aanwijzingen zijn dat ze fouten maken?
  6. Social media en illusies: Kunnen influencers, YouTubers en andere online figuren net als politieke leiders een eigen ‘realiteit’ creëren op
    social media? Hoe beïnvloedt dit hun volgers?
  7. Hoe beïnvloeden deze tactieken ons denken en besluitvorming, en op welke manieren zien we dit terug in de politiek en media?
  8. Weerbaar: Wat laat dit verhaal zien over hoe mensen zich laten meeslepen door anderen? Hoe kun je zelf sterk blijven en zorgen dat je niet
    zomaar iets gelooft, bijvoorbeeld in de politiek of op social media? "Op de discussieplaat worden de vetgedrukte woorden uitgelegd."

Zie ook het vervolg tweede moraal verhaal leiderschap - Een Moderne Keizer in Het Witte Huis